Bogusława Belok USJK Zagraj to sam! Scenariusze przedstawień z kolędą w tle.Książka wydana przez naszą szkołę zawiera scenariusze przedstawień dla szkolnych grup teatralnych.
Zachęcamy do zakupu. Cena 10 zł. + koszty wysyłki 3 zł.Zamówienia przyjmujemy drogą telefoniczna i mailową.
WSTĘP W PIĘCIU ODSŁONACH
Odsłona I Dla kogo jest ta książka? Może dla nauczycieli polonistów, którzy podobnie jak ja prowadzą szkolne grupy teatralne i raz po raz zastanawiają się, co tym razem z młodzieżą zagrać? Może dla tych, którym teatr wydaje się odpowiednią formą wychowywania młodych ludzi do wartości i uczenia ich refleksji nad życiem? Może dla pracujących z młodzieżą katechetów, którzy chcieliby bożonarodzeniową refleksję przedstawić niekonwencjonalnie, tak, aby zagrane treści poruszyły nie tylko tych, którzy mówią o sobie wierzący? A może właśnie dla Ciebie?
Odsłona II Jak powstawały zamieszczone w tej książce scenariusze? Otóż co roku społeczność naszej szkoły przeżywa wspólną wigilię i co roku z tej okazji kółko dramatyczne przygotowuje przedstawienie, które następnie grane jest także dla okolicznych gimnazjów i mieszkańców Pniew. Kiedy przejęłam odpowiedzialność za grupę teatralną, stanęłam przed koniecznością znalezienia odpowiedniego repertuaru. Poszukiwania nie przyniosły oczekiwanego efektu, więc sama wzięłam się za pisanie. W ten sposób zaczęły powstawać kolejne scenariusze, do których pomysłów dostarczała codzienność, rozmowy z młodymi i obserwowanie tego, co ich w sposób szczególny dotyka. Sami uczniowie stwierdzają: Z roku na rok historie, które przygotowywaliśmy, były ciekawsze, z życia wzięte, naturalne…
Odsłona III Jakie były sceniczne realizacje zamieszczonych w tej książce scenariuszy? Oddaję głos tym, którzy doświadczyli tego na własnej skórze. Jedna z aktorek naszego kółka pisze: Ducha tych przedstawień oddaje atmosfera panująca zarówno przed kulisami (cisza grobowa, westchnienia, chichot, płacz ze śmiechu, rwanie boków, a na końcu owacje na stojąco), jak i za kulisami (tradycyjna „iskierka”, która dodaje aktorom otuchy i wiary we własne możliwości, a potem radość i satysfakcja, kiedy czuje się aprobatę publiczności). Na internetowej stronie naszej szkoły jest forum, a na tym forum nasi uczniowie wypowiadają się na tematy różne, także te związane z życiem wspólnoty szkolnej. Po jednym z przedstawień można było tam przeczytać następujące wyznanie maturzysty: Witam wszystkich. Na początek wielkie brawa dla aktorów! Naprawdę zagraliście świetnie. A teraz ogromne brawa dla siostry reżyser Bogusławy! :D naprawdę, scenariusz był świetny. Bardzo podobało mi się tegoroczne przedstawienie. Szkoda, że już kończę szkołę i jest to moje ostatnie... Nic dodać, nic ująć.
Odsłona IV Jakie mogą być sceniczne realizacje zamieszczonych w tej książce scenariuszy? Mogą być wierne tekstom przeze mnie napisanym, innowacyjne wobec nich, na pewno dostosowane do warunków, w jakich będą wystawiane (mam świadomość tego, że posiadanie sceny z kurtyną to luksus, który nie jest udziałem wielu). A może to, co tutaj zawarte, ma być tylko inspiracją? Może trzeba będzie coś skrócić, zmienić, nieco dopisać? Didaskalia w moich tekstach są zwięzłe. Scenografia, choreografia, pomysł na interpretacje postaci – wszystko to dokonywało się podczas prób. Zachęcam więc do bycia twórczym i jako autorka scenariuszy w tej książce zamieszczonych pozwalam na ich kserowanie i wykorzystywanie. Najważniejsze, by się przydały i pomogły każdemu, kto będzie miał z nimi do czynienia, w stawaniu się piękniejszym i lepszym człowiekiem.
Odsłona V Dziękuję! Panu Bogu za teatralną żyłkę, mojej rodzinie zakonnej za możliwość jej rozwijania, szkole, w której pracuję, za to, że jest w niej miejsce – dużo miejsca - dla kółka dramatycznego. Dziękuję tym wszystkim, którzy pomogli mi w przygotowaniu tej książki do druku i w jej wydaniu. Dziękuję Wam, kochani aktorzy, którzyście przez ostatnie osiem lat razem ze mną tworzyli szkolny teatr. Trudno w kilku słowach powiedzieć, jak wspaniała była to przygoda. Dziękuję publiczności – tej starszej i tej młodszej. Bez Was to, co robiliśmy i nadal będziemy robić, nie miałoby sensu.
S.Bogusława Belok
